بابی چارلتون

[Se7eN]

http://www.bbc.co.uk/insideout/northeast/series11/images/week5/bobby_charlton449.jpg (http://www.bbc.co.uk/insideout/northeast/series11/images/week5/bobby_charlton449.jpg)

تولد:یازدهم اکتبر ۱۹۳۷
محل تولد: آشینگتون - انگلستان

باشگاهها:منچستر یونایتد، پریستون نورث‌اند
مهمترین افتخارات: قهرمان جام جهانی ۱۹۶۶، بهترین بازیکن جام جهانی ۱۹۶۶، قهرمان جام باشگاههای اروپا ۱۹۶۸، قهرمان لیگ انگلیس ۱۹۵۷،۱۹۶۵و۱۹۶۷، قهرمان جام حذفی انگلیس ۱۹۶۳، مرد سال فوتبال اروپا
تیم ملی انگلیس: ۱۰۶بازی،۴۹گل
حضور در جام جهانی: ۲دوره( ۱۹۶۶،۱۹۷۰ )

بابی چارلتون اسطوره فوتبال انگلیس و یکی از برترین بازیکنان تاریخ فوتبل جهان در سال ۱۹۳۷ در آشینگتون کانتی ردهام متولدشد. در هفده سالگی با تیم منچستر یونایتد قراداد امضاد نمود و به جرگه بازیکنان این تیم پیوست. او نخستین بار در فصل ۱۹۵۶-۵۷ برای منچستر در لیگ انگلیس به میدان رفت و در طی ۱۴ مسابقه ۱۰ گل به ثمر رساند و همراه این تیم فاتح مسابقات لیگ شد. سال بعد در جریان سقوط هواپیمای حامل بازیکنان یونایتد در فرودگاه مونیخ از این حادثه جان سالمبه در بردند و در فینال جام حذفی حضور یافت هر چند این مسابقه دو بر صفر به سود بولتون به پایان رسید.
در همین سال او نخستین بازی ملی اش را برای تیم ملی انگلستان در برابر اسکاتلند انجام داد که با پیروزی ۴ بر صفر انگلیس به پایان رسید. بالاخره چارلتون به همراه منچستر در دیدار پایانی جام حذفی ۱۹۶۳ مقابل لستر به پیروزی رسید تا فاتح این جام شود. در جام جهانی ۱۹۶۲ به همراه تیم ملی انگلیس حضورداشت ولی علی‌رغم ارائه بازی‌های بسیار خوب به موفقیتی دست نیافت. در دهه ۱۹۶۰ او به همراه جورج بست و دنیس‌لاو مثلثی فوق‌العاده در تیم منچستر یونایتد تشکیل داد که دو مقام قهرمانی لیگ و یک مقام قهرمانی جام باشگاههای اروپا دستاورد آن بود. اما اوج هنر چارلتون جام جهانی ۱۹۶۶ بود که به همراه تیم ملی انگلیس به مقام قهرمانی جهان رسید.
در این مسابقات رهبری فوق‌العاده او و گل‌های حساسی که به ثمر رساند (به خصوص دو گلی که به پرتقال در نیمه‌نهایی زد) پایه‌گذار اولین و آخرین قهرمانی انگلیس در جم جهانی بود. در پایان جام جهانی ۱۹۶۶ او عنوان بهترین بازیکن جام را کسب نمود و در این سال‌ صاحب توپ طلای بهترین بازیکن فوتبال اروپا هم شد. در دیدار تیم‌های ملی انگلیس و آلمان غربی در مرحله یک چهارم پایانی جام جهانی ۱۹۷۰ که به شکست سه بر دو آنها انجامید، چارلتون یک صدوششمین و آخرین بازی ملی خود را انجام داد و رکورد ۴۹ گل ملی را از خود بر جای نهاد که تا امروز شکسته نشده است.
سه سال بعد پس از انجام ۶۰۶ بازی در لیگ انگلیس و به ثمر رساندن ۱۹۸ گل برای منچستر یونایتد از فوتبال حرفه‌ای کناره‌گیری نمود. بابی چارلتون در سال ۱۹۹۴ به پاس خدمات فراوانش به لقب «سر» مفتخر گشت.
در دوره مربیگری هم در سال 74 تا 84 برای تیم ویگان اتلتیک خدمت کرد و از سال 84 تاکنون هم عضو هیئت رئیسه باشگاه منچستر بوده است.

[Se7eN]

http://i35.tinypic.com/34gpmxs.jpg
بابی چارلتون و جایزه ی بهترین بازیکن اروپا در سال 1966



متولد: 11 اکتبر 1937
ملیت: انگلیسی
پست: مهاجم
ویژگی ها: جنگنده - شوتهای ویران کننده


افتخارات مهم شخصی:

بهترین بازیکن اروپا در سال 1966
بهترین بازیکن جام جهانی 1966
بهترین گلزن تاریخ تیم انگلیس


افتخارات ملی :

قهرمان جام جهانی 1966


افتخارات باشگاهی :

قهرمان لیگ فوتبال انگلستان در سالهای 1957 ، 1965 و 1967
قهرمان FA cup : در سال 1963
قهرمان لیگ اروپا در سال 1968
قهرمان FA Community Shield در سالهای 1956 ، 1957 ، 1965 و 1967






زندگی نامه ورزشی وی خیلی کوتاه خواهد بود چون او کل دوران اوج خود را در یک تیم سپری کرد. وی در تیم مدرسه فوتبال ایست نورث امبرلند کشف شد و در 19 سالگی و در سال 1956 به منچستر پیوست و تا سال 73 در منچستر ماندگار شد.

17 سال بازی در منچستر نشان از علاقه، تعصب و آمادگی بدنی وی دارد.

چارلتون در 606 بازی در منچستر 199 گل به ثمر رسانده ، رکورد بیشترین حضور او توسط رایان گیگز در فینال مسکو سال 2008 شکسته شد.

از افتخارات او سه قهرمانی لیگ انگلیس در 57-65-67 / قهرمانی در جام حذفی 63 / قهرمانی در جام باشگاههای اروپا در سال 68 می باشد.

در سال 73 وی منچستر را به قصد پرستون نورث اند ترک می کند و یک فصل را در این تیم بازی می کند که در 38 بازی 8 گل به ثمر میرساند.

و بالاخره در سن 37 سالگی تصمیم به خداحافظی از مستطیل سبز میگیرد.

در رده ملی وی در 3 دوره جام جهانی (62-66-70) بازی کرد که اوج قدرت وی در جام جهانی 66 لندن بود که چشم ها را خیره کرد.

اولین بازی ملی وی در سال 58 مقابل تیم اسکاتلند انجام شد که با برتری 4 بر صفر انگلیس به پایان رسید.

وی در جام جهانی 66 با بازیهای درخشان خود و با غلبه بر آلمان به مقام قهرمانی رسیدند که چارلتون به عنوان بهترین بازیکن جام هم برگزیده شد اما این پایان کار نبود و چارلتون در همین سال توپ طلای اورپا را هم مال خود کرد و بهتربن بازیکن اروپا شناخته شد.

در این سال انگلستان با بزرگان خود از جمله بنکس در دروازه - بابی مور - هورست - هانت و ... آلمان آماده را مغلوب کرد تا کاپ قهرمانی به خانه برگردد.

بابی چارلتون در 106 بازی ملی ، 49 گل به ثمر رساند که این تعداد گل زده هنوز هم پابرجاست.

در دوره مربیگری هم در سال 74 تا 84 برای تیم ویگان اتلتیک خدمت کرد و از سال 84 تاکنون هم عضو هیئت رئیسه باشگاه منچستر بوده است.




درخشش "بابی چارلتون" در عرصه نگارش






"سر بابی چارلتون" این بار نه عنوان برترین فوتبالیست که عنوان بهترین اتوبیوگرافی‌نویس انگلیس را از آن خود کرد.

کتاب «اتوبیوگرافی: سال‌های بازی من در منچستر یونایتد» که توسط بابی چارلتون، فوتبالیست اسطوره ای اواخر دهه 60 و اوایل دهه 70 انگلیس نوشته شده، به عنوان بهترین زندگینامه خودنوشت از سوی منتقدان این کشور شناخته شد.

این کتاب با اشاره های تاریخی این فوتبالیست مشهور به رویدادهای ورزشی، توانسته است توجه فوتبال دوست های جزیره را به خود معطوف کند.

بابی چارلتون که به عنوان شوالیه ای مبارز در عرصه فوتبال، محبوب مردم انگلیس بود و به همین دلیل هم موفق به دریافت جایزه افتخار و لقب «سر» شد، همواره به عنوان شخصیتی متفاوت و لجباز مطرح بوده است.

در این کتاب مطالب جالبی به چشم می‌خورد؛ از رابطه او با ران آتکینسون که او را با صفت «غرغروی کبیر» می نامید گرفته تا چگونگی روی آوردن او به فوتبال و... او ضمن معرفی زادگاهش و خانواده ای که در آن به دنیا آمد و بیشترشان هم از طبقه معدن چیان اشینگتون بودند، استعداد ویژه خود را در فوتبال ارثیه ای از سوی خانواده مادری اش می داند که بیشترشان به صورت ژنتیک فوتبالیست بودند.

کلی میلبورن، از مشهورترین این بستگان است که در نیوکاسل توپ می‌زد.

برای نسلی که هرگز شاهد فوتبال بابی چارلتون نبوده، این می‌تواند جالب باشد که سبک او به عنوان فصلی متفاوت از فوتبال، سال‌هاست که در مدرسه‌های فوتبال اروپا تدریس می‌شود. بکهام نیز در دوران رشد خود در این مدرسه فوتبال را فرا گرفت.






بهترین تیم تاریخ از نگاه سر بابی چارلتون





" سر بابی چارلتون " بازیکن اسطوره ای منچستر یوناید بهترین تیم تازیخ فوتبال از دیدگاه خود را روی کاغذ آورده است. او بهترین ها را از میان بازیکنان سالهای دور انتخاب کرده و تنها بازیکنان که هم عصر او نبوده اما در سیاهه بهترین ها حضور یافته اند، پیتر اشمایکل و روی کین هستند.


دروازه بان : گوردون بنکس

نمی توانستم از بین بنکس و اشمایکل یکی را انتخاب کنم اما در نهایت تصمیم گرفتم گوردون را برگزینم زیرا در طول دوران بازیگری خود با او روبه رو شده بودم. بازی مقابل گوردون شبیه یک کابوس بود. شما به عنوان یک مهاجم روحیه ی خود را از دست میدادید زیرا او همه ی توپ ها را مهار میکرد. در انگلستان با او هم تیمی بودم . بدون تعارف می‌گویم وقتی او را در درون دروازه‌ داشتیم، خیالمان از بابت گل نخوردن راحت بود. او یک قهرمان بود. فکر می‌کنم انتخاب درستی انجام داده‌ام.



دفاع راست: یالما سانتوس

او بین سال‌های 54 تا 66 در چهار جام جهانی شرکت کرد و بهترین مدافع راستی است که تاکنون دیده‌ام. او را در نقش دفاع وسط نیز دیده بودم ولی به نظر من او می‌توانست در همه جای زمین بازی کند.



دفاع میانی: بابی مور

برای انتخاب بهترین بازیکن این پست نیز به مشکل برخوردم. نمی‌توانستم "جان چارلز" را در این تیم جا ندهم ولی بابی نیز فوق‌العاده بود و ترکیب وی با "بکن‌باوئر" را بیشتر می‌پسندم. بابی می‌توانست بازی را پیش‌بینی کند حتی می‌توانست حرکت مهاجم روبرویش را حدس بزند و مانع از ادامه‌ی کارش شود.



دفاع میانی: فرانتس بکن‌باوئر

کیفیت بازی وی شباهت بسیاری با بابی‌مور داشت. بسیار عالی تکل می‌زد و با یک پاس می‌توانست جریان بازی را تغییر دهد. همیشه کنترل خوبی بر شرایط بازی داشت و هیچگاه نمی‌ترسید. بازی در برابر او کار بسیار مشکلی بود.



دفاع چپ: سیلویو مارزولینی

او در طول دهه‌ی 60 برای آرژانتین درخشید. بازیکن بسیار محکمی بود و در پست خود بهترین به شمار می‌رفت. سرعت زیادی نداشت ولی قدرت بازی خوانی او چیزی بود که همه را به تحسین وامی‌داشت. اوج هنرنمایی وی جام جهانی 1966 انگلیس بود. نوع بازی وی به شکلی بود که کنترل بسیار خوبی بر روی توپ داشت و همین مساله به وی فرصت می‌داد توپ را با خیال راحت از منطقه‌ی خطر دور کند.



هافبک راست: میشل پلاتینی

هافبک‌های زیادی مدنظر من بودند، ولی کلاس پلاتینی با سایرین تفاوت دارد. او می‌توانست در کمترین فضاها پاس‌ها را ارسال کند، کاری که هیچ کس نمی‌توانست آن را انجام دهد. به عنوان یک هافبک گل‌های بسیاری به ثمر می‌رساند و در زمان خود بهترین بود.



هافبک میانی: آلفردو وی استفانو

کاپیتان تیم، باهوش‌ترین بازیکنی که تاکنون وارد زمین فوتبال شده. نخستین باری که او را دیدم در جام قهرمانی باشگاه‌های اروپا بود و من از روی صندلی‌های برنابئو شاهد بازی او بودم. نمی‌توانستم از او چشم بردارم. با پاس‌های دقیق می‌توانست توپ را به همه جای زمین برساند. خوب گل می‌زد و به تیم اقتدار خاصی می‌داد.



هافبک میانی: دانکن ادواردز

حاکم مطلق میدان بود و غیر قابل مهار. فیزیک بدنی بسیار عالی داشت و می‌توانست به هر شکلی که شده توپ را از چنگ حریف درآورد. متاسفانه او در فاجعه‌ی مونیخ کشته شد و این مساله فقدان بزرگی هم برای منچستریونایتد و هم برای انگلیس بود. در فوتبال امروز هیچ بازیکنی را نمی‌یابم که به خوبی او باشد. او با هر مقیاسی فوق‌العاده بود.



هافبک چپ: یوهان کرایف

بسیار باهوش. مغزش برای فوتبال ساخته شده بود. کنترل‌هایش بر روی توپ بسیار عالی بودند و به شکل غریزی می‌توانست توپ‌های بسیار خوبی برای هم تیمی‌هایش ارسال کند. با استعداد بود و گل‌های زیادی به ثمر می‌رساند. حضور او در زمین به سایر بازیکنان روحیه می‌داد.



مهاجم: پله

برای انتخاب مهاجم بین سه گزینه فکر می‌کردم. پله، مارادونا و پوشکاش ولی نتوانستم پله را خارج از ترکیب قرار دهم. بیشتر مردم نیز پله را به پوشکاش ترجیح می‌دهند، زیرا چیزهای بیشتری راجع به او شنیده‌اند. شاید پله بیش از حد مورد توجه قرار گرفته باشد ولی اگر این دو را با هم مقایسه کنید، فاصله زیادی بین آنها نیست. زمانی که پله هزارمین گل خود را به ثمر رساند، تمام نشریه‌های دنیا عکس او را چاپ کردند و مطلب بسیاری درموردش نوشتند. وقتی این موضوع را به پوشکاش گفتم، وی در جواب گفت: «من هزارمین گلم را پنج سال پیش به ثمر رساندم!» شاید بهتر است پله و پوشکاش در بین دو نیمه با هم تعویض شوند!



مهاجم: دیگو مارادونا

او با سرعت زیادی توپ را حمل می‌کرد. دیگر هیچ بازیکنی را همانند او ندیده‌ام. حضور وی در تیم حریف شما را به وحشت می‌انداخت. به سختی می‌توانستند او را متوقف کنید و همیشه خودش را در موقعیتی قرار می‌داد که بتواند گلزنی کند.



مربی: سرالکس فرگوسن

فکر نمی‌کنم برای این تیم نیازی به مربی باشد. فقط باید به آنها بگویید با سیستم 3-3-4 بازی کنند یا 2-4-4 ولی اگر بخواهم کسی را برای مربی‌گری انتخاب کنم کسی جز الکس نخواهد بود. او تنها کسی است که می‌تواند هدایت چنین بازیکنانی را در دست بگیرد.



نیمکت نشینان:


پیتر اشمایکل:

یک دروازه‌بان فوق‌العاده. بهترین دروازه‌بانی که یونایتد در تمام تاریخ داشته است.



جان چارلز:

اگر بخواهید به صورت رندوم تیمی را انتخاب کنید، نمی‌توانید چارلز را در آن جای ندهید. بازیکن بسیار بزرگی بود و روی تمام توپ‌های هوایی تاثیرگذار بود.



روی‌کین:

یکی رهبر مادرزاد بود و در زمین بازی‌های زیبایی ارایه می‌داد. در طول دوران بازیکنی‌اش اشتباه‌های زیادی انجام نداد ولی هرگاه مرتکب اشتباه می‌شد، پایش می‌ایستاد.



فرانس پوشکاش:

هیچ گاه موقعیت‌های تک به تک را از دست نمی‌داد و همه‌ی آنها را تبدیل به گل می‌کرد. رکورد گل‌های ملی او حیرت‌آور است. او در ترکیب رئال نیز گل‌های بی‌شماری به ثمر رسانده است.